Την Πέμπτη 18 Απριλίου 2024 η Έ’ τάξη του Δημοτικού Σχολείου Άνθειας με τον δάσκαλό τους κ. Λιόγα Αναστάσιο  και την εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής του Τ.Ε. κ. Βρύνα Ζωή επισκέφθηκε ΤΟ ΕΙΔΙΚΌ ΔΗΜΟΤΙΚΌ ΣΧΟΛΕΊΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΎΠΟΛΗΣ. 

Η δράση οργανώθηκε με σκοπό οι μαθητές των δύο σχολείων να συνεργαστούν και να κατασκευάσουν πασχαλινές λαμπάδες και κάρτες τις οποίες θα δωρίσουν στα παιδικά χωριά SOS. Ο διευθυντής κ. Σιαλάκης Αθανάσιος και το εκπαιδευτικό προσωπικό του Ειδικού Δημοτικού, μας υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά, ξενάγησαν τους μαθητές μας στους χώρους του ξεχωριστού αυτού σχολείου και τους ενημέρωσαν για το πως λειτουργεί και για θέματα ειδικής αγωγής, συμπερίληψης και συνεκπαίδευσης …και φυσικά δεν έλειψαν τα κεράσματα από χυμό, παγωτό και καραμέλες !

Πολλοί μαθητές μας δώρισαν στο σχολείο και στους καινούριους τους φίλους παιχνίδια και ζωγραφιές. 

Η αυλή γέμισε με χαμόγελα, χαρά, μουσική, τραγούδια και παιχνίδι. 

Το παρακάτω γράμμα έγραψε η μαθήτρια Αθανασία Τσακπίνη και είναι αφιερωμένο σε όλους τους καινούργιους φίλους μας στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης! Σας προσκαλούμε στο σχολείο μας για να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία!

Στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο της Αλεξανδρούπολης

Την Πέμπτη 18 Απριλίου 2024, η τάξη μας πήγε εκδρομή στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης, για να γνωρίσουμε πώς είναι η ζωή κάποιων ανθρώπων με προβλήματα.
Μας υποδέχτηκαν με πολλή χαρά και μας οδήγησαν στην αυλή όπου υπήρχαν κούνιες, μια τσουλήθρα, ένα κιόσκι, τραμπάλα, ένας μικρός χώρος με μπασκέτα και τραμπολίνο, κάτι μικρά σπιτάκια, σκέιτμπορτ και ένας αρκετά μεγάλος χώρος για ποδόσφαιρο. Εμείς καθίσαμε στο κιόσκι για να φάμε. Έπειτα χωριστήκαμε σε τέσσερις ομάδες και η καθεμιά πήγε σε μία τάξη.
Η τάξη που πήγαμε εμείς ήταν μικρότερη από την κανονική τάξη που έχουμε στο δικό μας σχολείο, αλλά πιο όμορφη και χαριτωμένη. Είχαν κι αυτοί διαδραστικό πίνακα όπως κι εμείς. Φτιάξαμε λαμπάδες – τις στολίσαμε – και αφού τελειώσαμε, τις βάλαμε σε μια κούτα, για να τις δωρίσουμε στο Παιδικό Χωριό SOS.
Η δασκάλα που είχαμε στην τάξη ήταν η κυρία Λεμονιά. Ήταν μια πολύ καλή δασκάλα και μας βοηθούσε στις χειροτεχνίες μας. Την συμπάθησα πολύ. Τα ονόματα των παιδιών της τάξης ήταν: Νικόλας, Παναγιώτης και Αριστοτέλης. Καλά παιδάκια, τα συμπάθησα κι αυτά.
Δεν έχω κανένα αγαπημένο παιδάκι που να μου αρέσει μόνο αυτό. Όλα τα παιδιά εκεί ήταν εξίσου ευγενικά και καλά μαζί μας, οπότε για ποιο λόγο να έχω αγαπημένο; Τα αγάπησα όλα όπως κι αυτά εμάς. Το συναίσθημα που ένιωσα όταν τα είδα τόσο χαρούμενα που μας φιλοξενούσαν, ήταν πραγματικά απερίγραπτο. Και αλήθεια πιστεύω πως δεν είμαι η μόνη.

Αναστασία Τσακπίνη 

Δ.Σ. Άνθειας